WindowTalk 8

WindowTalk 8

Let’s Stick Together

Nature objects #19, #20, #21 & #22


Frank Bruggeman

“Wat is natuur nog in dit land? Een stukje bos ter grootte van een krant”

schreef dichter J.C. Bloem in 1947.

Het antwoord op de vraag wat we als natuur zien, zal altijd afhangen van wat we juist beschouwen als het tegenovergestelde. En dat is: cultuur, ofwel de bebouwde en door mensenhanden vormgegeven omgeving.

Wat Frank Bruggeman wil benadrukken is dat de scheidslijnen tussen natuur en cultuur in Nederland diffuus zijn. Veel van
wat we beschouwen als natuur is ontworpen en vormgegeven door mensen en onderhevig aan menselijk beheer. Andersom kunnen in de bebouwde omgeving ook veel natuurlijke processen worden waargenomen – al moet je daar soms
wel oog voor hebben.

In veel van Bruggemans installaties – met name in zijn zogenaamde nature objects – is sprake van een versmelting van plantaardige, natuurlijke materialen met menselijke artefacten. Die versmelting is vaak door de kunstenaar opgelegd maar kan ook het resultaat zijn van een natuurlijk proces – zie bijvoorbeeld het tuinhekje dat langzaam gewurgd is door de tak van een klimop.

WindowTalk #8, Let’s stick together, Frank Bruggeman


Bruggeman is er van overtuigd dat mensen natuur pas echt kunnen zien en waarderen als ze een cultureel houvast hebben. Om het oog op scherp te stellen past hij in zijn nature objects vaak een onnatuurlijk blauwe signaalkleur toe.

Spill, Buitenplaats Koningsweg, Arnhem, 2022


Frank Bruggeman is beeldend kunstenaar en ontwerper.
Hij heeft een studio in Rotterdam-Charlois. In zijn installaties maakt hij veelvuldig gebruik van plantaardige materialen.
Die combineert hij met artefacten en gevonden voorwerpen die soms verwijzen naar zijn jeugd in de Noordoostpolder en dan weer naar zijn activiteiten als tuinman en tuinontwerper. Een installatie is pas geslaagd als er een zekere balans heerst tussen dat wat eruit ziet als bedacht en opgelegd en dat wat oogt als spontaan of toevallig. Die balanceeract staat symbool voor hoe we als samenleving met de natuur zouden moeten omgaan. Te vaak is die balans volkomen zoek en is volgens Bruggeman sprake van “monoculturele quasi-natuur”. Bruggeman is van mening dat de binnenstedelijke natuur in Nederland wel wat verwildering kan gebruiken en heeft daartoe zelf een voorzet gegeven met zijn ontwerp voor De Nieuwe Tuin (Rotterdam, 2015).

De Nieuwe Tuin
Het Nieuwe Instituut, Rotterdam, 2015


In zijn installaties en interventies heeft Bruggeman onder andere stelling genomen tegen de oprukkende “verdozing” langs de Nederlandse snelwegen (Run rabbit run, Gelderland Biënnale 2019), tegen de “verpretparking” van zogenaamd natuurherstel (Row row row your boat, Jansbeek, Arnhem, 2019) en tegen de “vormdwang” van agrarische akkerrandverrijking (Spill, Buitenplaats Koningsweg, Arnhem, 2022).

Nature Object #14
Salon Bejing, 2013
(Photography: J.W. Kaldenbach)

Doorsneeconifeer
NIEUWE FLORA VAN NEDERLAND, 2020

www.frankbruggeman.com
https://www.instagram.com/frank_bruggeman/

[tenzij anders vermeld, zijn alle afbeeldingen van Frank Bruggeman]